ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਜੇ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਪੰਜਾਬੀ ਇੰਟਰਨੈਟ ਪੋਰਟਲ 5abi.com ਰਾਹੀਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤਾਨਾ ਅੱਜ ਵੀ ਬਰਕਰਾਰ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪੋਰਟਲ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋੜਿਆ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਬਿੰਬਾਤਮਕ ਪੰਜਾਬ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਰਾਜੇਸ਼ ਜਲੋਟਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਲਗਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੰਨ 2001 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਆ ਗਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ 5abi.com ਪੋਰਟਲ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵੀ ਘਟ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟੇ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਈਮੇਲਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਫੇਸਬੁੱਕ ਵਰਗੇ ਸਮਾਜਕ ਮਾਧਿਅਮ ਮੰਚ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਇੱਛਾ ਹੋਈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਿਲਾਂ। ਇਸੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਮਈ ਦੇ ਅੰਤ ਜਾਂ ਜੂਨ 2025 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੜੇ ਚਾਈਂ-ਚਾਈਂ ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਹ ਘੜੀ ਆ ਹੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਜਲੋਟਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ, ਸਥਾਨਕ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਸੈਰ ਕਰਨਾ – ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਤਜਰਬਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੁਫ਼ਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਾਪਸੀ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਕਲੈਂਡ ਤੋਂ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਲਈ ਉਡਾਣ ਬਦਲੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਮੈਂ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਲਕਸਨ ਨੂੰ ਦੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਮਲੇ ਨਾਲ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਦਗੀ। ਲਕਸਨ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਲਈ ਭਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਸਕੈਂਡੇਨੇਵੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਰਗੀ ਸਾਦਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਫ਼ਰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਪੰਨਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਤਜਰਬਾ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ?
ਜੁਗਸੰਧੀ 